Rada naukowa

Prof. dr hab. Kazimierz Jodkowski

ur. 14 II 1950 r., absolwent KUL, filozof przyrody i nauki.

W latach 1969–1974 studiował filozofię przyrody na Katolickim Uniwersytecie, przez parę miesięcy pracował na KULu, od 1975 do 1996 roku pracował na Uniwersytecie Marii Curie–Skłodowskiej, a od 1995 do 2019 roku na Uniwersytecie Zielonogórskim i od tego roku jest na emeryturze. W 1983 roku zdobył stopień doktora, a w 1992 roku – doktora habilitowanego, oba stopnie z filozofii nauki. W 2000 roku Prezydent RP nadał mu tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych w dziedzinie filozofia. Zainteresowania: filozofia nauki i filozofia przyrody, zwłaszcza uhistoryczniona filozofia nauki oraz filozoficzno-metodologiczne aspekty kontrowersji ewolucjonizm-kreacjonizm i ewolucjonizm-teoria inteligentnego projektu. Jest autorem 4 monografii i ponad 150 artykułów.

Prof. dr hab. Andrzej Myc

Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, wydziału nauk przyrodniczych. W 1977 roku rozpoczął pracę w Instytucie Immunologii i Terapii Doświadczalnej (IITD) PAN we Wrocławiu. W 1984 roku obronił pracę doktorską, a w 1988 roku rozpoczął studia post doktoranckie w Memorial Sloan-Kettering Cancer Center w Nowym Jorku. Pięć lat później przeniósł się do Indiana University w Indianapolis, IN, gdzie kontynuował badania nad szokiem septycznym. W 1997 roku został zatrudniony na University of Michigan, w szkole medycznej. Tam zajmował się wykorzystaniem nanotechnologii w projektowaniu celowanych leków anty-nowotworowych oraz projektowaniem szczepionek dośluzówkowych nowej generacji, opartych na wykorzystaniu nanoemulsji. W 2012 roku został doktorem habilitowanym. W 2013 roku przeszedł na emeryturę (professor emeritus) na uniwersytecie Michigan w Ann Arbor. Do czasu obecnego współpracuje z kolegami w IITD. W roku 2019 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. Na stałe mieszka w Stanach Zjednoczonych. Jest ojcem dwóch synów, Łukasza i Filipa.

Prof. dr hab. Marian Józef Wnuk

ur. 11 XII 1948 r., absolwent KUL, filozof przyrody.
W latach 1967-1972 studiował chemię na UMCS. W roku 1975 podjął studia w KUL, gdzie ukończył filozofię przyrody. W latach 1981-1985 pracował jako asystent w Katedrze Biologii Teoretycznej KUL. W roku 1984 obronił dysertację doktorską pt. „Rola układów porfirynowych w ewolucji życia”. Następnie, do roku 1996, zatrudniony na etacie adiunkta. Napisał rozprawę habilitacyjną pt. „Istota procesów życiowych w świetle koncepcji elektromagnetycznej natury życia: Bioelektromagnetyczny model katalizy enzymatycznej wobec problematyki biosystemogenezy”, na podstawie której otrzymał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie filozofii – filozofii przyrody. W roku 2015 uzyskał tytułu naukowego profesora nauk humanistycznych, postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Pana Andrzeja Dudy. W tym samym roku został zatrudniony na etacie profesora nadzwyczajnego. Jest autorem trzech książek (ostatni tytuł: „Geneza i rozwój idei elementarnej jednostki życia. W kierunku filozofii nanobiologii”) i kilkudziesięciu artykułów.